علیرغم اینکه انقلاب ۵۷، محصول جنبش ضدساختار مردم علیه حکومت بود، جنبش اجتماعی معاصر با رویارویی مردم با مردم نیز مواجه خواهد بود. سیاست رهبری حکومت دینی در تاسیس گروههای استراتژیک و نهادهای موازی و بطور خاص راه اندازی نهاد بسیج میلیونی واخیرا باحکم راه اندازی کمیته های مشابه در سالهای نخست انقلاب ۵۷، در فرازهایی از حرکت جنبش سبب ساز ستیزه های مردم علیه مردم خواهد شد.
نمایش پستها با برچسب جنبش اجتماعی، انقلاب ۵۷، طبقه زحمتکش، فقرای شهری، سکولاریزم، تبعیض جنسیتی، دمکراسی، برابرخواهی. نمایش همه پستها
نمایش پستها با برچسب جنبش اجتماعی، انقلاب ۵۷، طبقه زحمتکش، فقرای شهری، سکولاریزم، تبعیض جنسیتی، دمکراسی، برابرخواهی. نمایش همه پستها
۱۳۹۸/۹/۹
انقلاب علیه انقلاب: تحلیلی برجنبش اعتراضی مردم ۳
جنبش سریالی و فرسایشی. برخلاف انقلاب ۵۷ که فراز و فرود آن بسرعت شکل، رشد و به سرانجام رسید، جنبش مدنی در عصر امروز ایران عمدتا ماهیتی سریالی، مستمر و فرسایشی دارد. در این راستا علاوه بر اینکه جنبش نیز از آسیب پذیریهایی رنج میبرد، بتدریج مقاومت و یکپارچکی بدنه قدرت را در دو بخش سیاسی و نظامی رو به تحلیل میبرد. سیر مقاومت مدنی جنبش اگرچه تموج بوده و در نوسان خواهد بو ولی پایدار و فزاینده پیش خواهد رفت. این فرایند با رویکرد اصلاحطلبی درون قدرت بشدت موضعگیری داشته و از برون ساختار قدرت به چالشگری و فروپاشی میاندیشد.
۱۳۹۸/۹/۷
انقلاب علیه انقلاب: تحلیلی بر جنبش اعتراضی مردم ۲
جنبش تودهای امروز برخلاف انقلاب ۵۷ با رهبری نیروهای چپ در ابتدا و رهبری دینی در میانه و سرانجام آن، بدون رهبری مشخص است. جنبش نان اگرچه نوعی عصیان علیه نابرابری، فساد، فقر، بیکاری، ناامنی، تبعیض و ستم است ولی در فرازهای موجدار خود بدون رهبری مشخص با تشکلهای محلی و منطقهای و شبکه پردازیهای مجازی در پی مطالبات خود است. این جنبش بیتردید در فرایند افت و خیز خود به رهبریهای مدنی از پایین به بالا دست خواهد یافت؛ اگرچه در این رهگذر ممکن است با خطرات سواستفاده جناح های سیاسی انحرافی و واپسگرا روبرو شود.
انقلاب علیه انقلاب: تحلیلی بر جنبش اعتراضی مردم ۱
جنبش اجتماعی سراسری مردم موسوم به جنبش نان توسط آسیب دیده ترین طبقات و اقشار اجتماعی ایران دارای ویژگیهای عدیدهای است که بدان میپردازم:
اشتراک در:
پستها (Atom)